Drugsellende ontstaat door falend drugsbeleid

Ingezonden brief in NRC 5-1-11, Opinie, pag. 9
--
De tekst die ik inleverde had precies de voor een "brief" toegestane 250 woorden. Hieronder vindt u eerst de tekst zoals in de courant afgedrukt, en daaronder de originele versie, waarin ik 28 woorden die de redactie heeft weggelaten, er in hoofdletters en tussen haakjes weer heb tussengezet.
fp
--
 
Drugsellende ontstaat door falend drugsbeleid

In het artikel “Bericht aan de cocaïnesnuiver” (NRC Handelsblad, 30 december) wil Wittenberg de schuld van met cocaїne verbonden ellende bij de gebruikers neerleggen. Maar de hoofdschuldigen zijn politici die weigeren serieus na te denken over alternatief beleid. Cocaїnegebruikers hoeven zich niet schuldig te voelen. In het WHO-cocaïnerapport (1994), waarvan publicatie jarenlang door de VS werd tegengehouden, werd geconcludeerd dat de meeste gebruikers geen ernstige problemen hadden. En degenen met problemen hadden meestal al sociale/psychologische problemen.
Het meest principiële argument tegen het drugsverbod is dat de staat zich niet moet bemoeien met wat mensen in hun lichaam stoppen, anders dan door voorlichting en verstandige regulering. Met het verbod op drugs creëert de staat de ideale omstandigheden voor de zwarte markt. Tegelijk ontneemt hij, zonder behoorlijke redenen, zijn burgers het recht cocaïne te gebruiken. Dit, terwijl alle “onbedoelde” neveneffecten van het verbod bekend zijn. Dit is de oorzaak van de wantoestanden die Wittenberg op zijn "wereldreis" wil laten zien.
"Ben jij echt zo onnozel?" vraagt Wittenberg aan de cocaïnesnuiver. "Zie het spoor van geweld, corruptie en ellende dat cocaïne trekt." Cocaїne is een stof, en kan zo’n spoor niet trekken. Slecht beleid kan dat wel. Wittenberg beschrijft de effecten van de prohibitie alsof ze rechtstreekse gevolgen zijn van de verboden stoffen. Maar waren de moordpartijen tijdens de Amerikaanse drooglegging een effect van alcohol? Of van wanbeleid?

Freek Polak, psychiater, bestuurslid Stichting Drugsbeleid
Amsterdam

________________________________________________________
 

Drugsellende ontstaat door falend drugsbeleid

(Ik had als kop voorgesteld: Cocaїnegebruikers hoeven zich niet schuldig te voelen)

In het artikel “Bericht aan de cocaïnesnuiver” (NRC Handelsblad, 30 december) wil Wittenberg de schuld van met cocaїne verbonden ellende bij de gebruikers neerleggen. Maar de hoofdschuldigen zijn politici die weigeren serieus na te denken over alternatief beleid. Cocaїnegebruikers hoeven zich niet schuldig te voelen. (Ik had hier staan: WAAROM HOEVEN GEBRUIKERS VAN COCAЇNE ZICH NIET SCHULDIG TE VOELEN?) In het WHO-cocaïnerapport (1994), waarvan publicatie jarenlang door de VS werd tegengehouden, werd geconcludeerd dat de meeste gebruikers geen ernstige problemen hadden. En degenen met problemen hadden meestal al sociale/psychologische problemen. (Ik had hierachter de URL van het rapport staan: http://www.tdpf.org.uk/WHOleaked.pdf)
Het meest principiële argument tegen het drugsverbod is dat de staat zich niet moet bemoeien met wat mensen in hun lichaam stoppen, anders dan door voorlichting en verstandige regulering. Met het verbod op drugs creëert de staat de ideale omstandigheden voor de zwarte markt. Tegelijk ontneemt hij, zonder behoorlijke redenen, zijn burgers het recht cocaïne te gebruiken. Dit, terwijl alle “onbedoelde” neveneffecten van het verbod (ALLANG) bekend zijn. Dit is de oorzaak van de wantoestanden die Wittenberg op zijn "wereldreis" wil laten zien. (COCAЇNEGEBRUIKERS HOEVEN ZICH DUS NIET SCHULDIG TE VOELEN.)
"Ben jij echt zo onnozel?" vraagt Wittenberg aan de cocaïnesnuiver. "Zie het spoor van geweld, corruptie en ellende dat cocaïne trekt." (EEN MAGISCH BEELD VAN COCAЇNE). Cocaїne is een stof, (EEN MOLECUUL) en kan zo’n spoor niet trekken. Slecht beleid kan dat wel. (WIE IS HIER ONNOZEL?) Wittenberg beschrijft de effecten van de prohibitie alsof ze rechtstreekse gevolgen zijn van de verboden stoffen. Maar waren de moordpartijen tijdens de Amerikaanse drooglegging (ZIE DE 12-DELIGE TV-SERIE BOARDWALK EMPIRE) een effect van alcohol? Of van wanbeleid?

Freek Polak, psychiater, bestuurslid Stichting Drugsbeleid
Amsterdam