'In het centrum heerst nog de angst voor het oude'

PZC
Zaterdag 30 januari 2010

'In het centrum heerst nog de angst voor het oude'

Toen Miami in oktober 2008 geen softdrugs verkocht, nam het aantal meldingen van overlast flink toe.

Een beetje kolderiek was het wel. De politie blokkeerde 26 september 2008 het parkeerterrein tussen de coffeeshops Miami en Checkpoint.

Miami werd tot in de kleinste ruimtes doorgevlooid. En eigenaar Meddie Willemsen van het toen al gesloten Checkpoint? Die glipte tussen al het politiegeweld op zijn skeelers de zeedijk op.

Bestuurders, binnenstadbewoners en coffeeshopklanten hielden ondertussen hun hart vast. Na de sluiting van Checkpoint liep de stad het risico helemaal coffeeshoploos te worden. Het spook dat het centrum van Terneuzen in de jaren tachtig en negentig in zijn greep had, lag alweer ongeduldig op de loer. Dachten ze.

Uit cijfers van het Meldpunt Drugsoverlast blijkt dat in de maanden na de sluiting van Checkpoint weliswaar het aantal meldingen steeg (een gemiddelde van 61 per maand na de sluiting, een gemiddelde van 38 voor de inval), maar een echte grote stroom van straat- en thuisdealers bleef uit. Maar als Miami ook zijn deuren dicht zou moeten doen, vreesden binnenstadbewoners en gemeentebestuurders…

Even leek het ook die kant op te gaan. Miami verkocht na de inval ruim een maand vrijwillig geen softdrugs meer, omdat zij in verband met de arrestatie van de eigenaar en bedrijfsleider problemen had met de inkoop van nieuwe voorraden. De maatregel was echter nog veel meer een drukmiddel. Eigenlijk wilde Miami er vooral mee aantonen dat Terneuzen niet zonder coffeeshop kan.

Het aantal meldingen nam in oktober schrikbarend toe: 175 telefoontjes ten opzichte van 85 in september. De teller stopte in 2008 vooral hierdoor op 1043 meldingen, waar er in 2007 'maar' 876 meldingen waren. In 2009, het eerste jaar zonder Checkpoint, noteerde de politie 932 meldingen van drugsoverlast. Ten opzichte van 2007, het jaar dat Checkpoint en Miami nog in volle glorie konden opereren, is dat slechts een minimale stijging.

Maar cijfers zeggen niet alles, blijkt uit meerdere rondgangen door het centrum en gesprekken met binnenstadbewoners. ,,Er wordt volop gedeald op het Huizingaplein en in de Tholensstraat en Donze Vissersstraat. De mensen durven het niet meer te melden, want voor je het weet heb je een steen door je raam. Op het Huizingaplein zijn sommige bewoners doodsbang, ze durven 's avonds de straat niet meer op. De politie? Die reageert nauwelijks op meldingen. Ik heb in augustus 2009 in twee dagen zes keer gebeld, telkens als ik getuige was van een deal. Ik heb geen agent gezien", zegt een bewoner.

Een jonge binnenstadbewoner meldt dat 'het geloop' voor zijn deur sinds de sluiting van Checkpoint flink is toegenomen. ,,Ik trek het allemaal wel, maar ik kan mij voorstellen dat ouderen en gezinnen met jonge kinderen er heel anders over denken." Binnenstadbewoners Ronald Meijer en Erwin de Bruijn (secretaris van de Wijkraad Binnenstad) laten een soortgelijk geluid horen. "Sinds de sluiting van Checkpoint zijn er dertig tot veertig dealadressen in Terneuzen bijgekomen. Als je drugsoverlast in het centrum in 1990 het cijfer tien geeft, dan krijgt de overlast nu een zes. Het beperkt zich trouwens niet alleen tot de binnenstad. Ook in de buitenwijken wordt steeds meer gedeald."

Er zijn ook bewoners die een tegengesteld geluid laten horen. Daaronder bevinden zich mensen die er liever niet over praten, omdat 'ook drugsverkopers de krant lezen'. Publiciteit kan alleen maar averechts werken, stellen zij. Maar ook bij hen heerst dus nog angst voor de oude situatie, waarin een rondje door de binnenstad zonder ten minste één keer te worden aangesproken door een onbekende snuiter een utopie was.

Ook bewoner Bert Kaiser, in de jaren negentig een felle strijder tegen drugsoverlast, is een andere mening dan de klagers toegedaan. Hij stelt dat het nog nooit zo rustig is geweest als nu. "Dat had niemand kunnen bedenken, maar kennelijk ging het de bezoekers van Checkpoint vooral om de kwaliteit van de wiet. Als er nu overlast is, kun je er bijna van uit gaan dat er harddrugs in het spel is."

-----

In 38 uur 6480 joints draaien voor 1440 euro per maand

Checkpoint probeerde over te komen als een gewoon bedrijf dat wilde groeien.

Bij herhaling werd richting de gemeente het signaal afgegeven dat de gedoogregels te knellend waren. Checkpoint wilde bijvoorbeeld meer dan de toegestane voorraad in huis halen én zelf wiet kweken. Burgemeester Jan Lonink ging daar niet op in. "Dan zouden we niet hebben gefaciliteerd, maar gelegaliseerd."

Uit het strafdossier blijkt overigens dat Checkpoint met twee monden sprak. Richting de buitenwacht deed Meddie Willemsen het na de eerste inval (1 juni 2007) voorkomen dat hij het aantal klanten wilde beperken. Uit een e-mail van zijn advocaat uit die tijd blijkt echter dat 'Willemsen (nog) niet over wil gaan tot het invoeren van het klantenmaximum van 1500 om bedrijfseconomische redenen'. Lonink kreeg niets te horen van die economische motieven.

De belastingdienst was vanaf het begin op de hoogte van de omzet van Checkpoint. Belastingambtenaren deden in 2001 zelfs een uitgebreid boekenonderzoek. Ook kwamen twee van hen op een drukke zondag kijken hoe de verkoop was geregeld.

In de coffeeshop bevonden zich vijf kassa's, die vanuit het kantoor ernaast werden bevoorraad.

Checkpoint had ruim negentig mensen in dienst. De meest opvallende medewerker was de nu 79-jarige schoonvader van Willemsen, die bij een geldtransport slachtoffer werd van de enige overval in de historie van Checkpoint. Hij bevoorraadde de zeven thuiswerkers en telde, voor acht euro per uur, het geld. Die thuiswerkers draaiden onder andere joints en bakten wietcakes. Een van hen kon in 38 uur welgeteld 6480 joints draaien. Daar kreeg ze 1440 euro per maand voor.

Na de eerste inval slaan medewerkers van Checkpoint ook thuis voorraden softdrugs op. Een van hen kreeg tien euro per dag voor de opslag van acht kilo.Met de ingebruikname van het nieuwe Checkpoint in 2006 werd de bedrijfsvoering verder geprofessionaliseerd. Er kwam – net als in een bankgebouw – buizenpost voor het geïnde geld en het gebouw werd voorzien van elektronische snufjes. Een timmerman van het aannemingsbedrijf dat Checkpoint bouwde, zorgde voor wat extra luikjes en zelfs een schuifpaneel voor de kluis.
_______________________________________________
Drugsbeleid mailing list
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
https://lists.tni.org/mailman/listinfo/drugsbeleid

Laatst aangepast (donderdag, 04 februari 2010 09:27)