Laffe politici kiezen voor fout cannabisbeleid

de Volkskrant
Donderdag 4 februari 2010

Opinie

Laffe politici kiezen voor fout cannabisbeleid

Gerd Leers

Als Kamerleden hun hart en hun verstand zouden volgen, zou er morgen een meerderheid voor het reguleren van cannabis zijn

Geen dossier in Nederland (maar ook daarbuiten) is met zoveel hypocrisie overladen als het softdrugsbeleid. We weten dat we het gebruik niet in toom krijgen – daarom gedogen we de verkoop en het bezit – maar we willen wel een beetje in de pas blijven met andere Europese landen. En daarom verbieden we de teelt en de inkoop.

Drooglegging

En dus heeft politiechef Max Daniel per definitie gelijk als hij stelt dat de cannabisindustrie zijn onschuld heeft verloren (Voorpagina, 1 februari). Alleen: hij vertelt niks nieuws. Zeker niet aan burgemeesters die jaren lang met de laarzen in de modder hebben gestaan van het onmogelijke Nederlandse softdrugsbeleid. Natuurlijk gaat de handel in een zeer gewild genotsmiddel ondergronds als je het verbiedt. Dat weten we al sinds Al Capone en de grote alcohol-drooglegging van de jaren dertig in de Verenigde Staten.

De belangrijkste vraag is: breng je het gebruik van die rotzooi terug door het te verbieden? Want dat het rotzooi is, daar is inmiddels iedereen van overtuigd. Net als alcohol en tabak. Qua gezondheidsschade heeft cannabis al lang zijn onschuld verloren.

Alleen wat jammer is: verbieden helpt er niet tegen. Als dat waar was, dan waren we snel klaar met deze discussie. Landen om ons heen, waar de aanpak van cannabis veel strenger is dan in Nederland, kennen een hoger gebruik. En er is een snellere overstap naar harddrugs.

Logisch ook: als je cannabisliefhebbers, vooral experimenterende jongeren, al bij de eerste keer dwingt bij een harddrugsdealer in te kopen, is de stap naar cocaïne en nog zwaardere rommel snel gemaakt. In Nederland kan de blower naar de coffeeshop – waar uitgesloten is dat in harddrugs worden gedeald – en zie: de stepping stone-theorie wordt doorbroken.

Goed beleid

Voor de volksgezondheid is het Nederlandse gedoogbeleid dus goed beleid.

Door de cannabis écht uit de taboesfeer te halen kun je erover voorlichten.

Maar het kan beter. Want door de cannabis écht uit de taboesfeer te halen kun je erover voorlichten zoals dat bij tabak gebeurt. En het belasten als tabak. Met dezelfde gevolgen als bij tabak: een steeds verder dalende consumptie.

Want geloof me: cannabis is rotzooi. Ik ben er tegen, fél tegen, en dat geldt voor de meeste Nederlanders. En dus zit er ook maar één ding op om het gebruik verder omlaag te krijgen: regel het. Maar regel dan ook de teelt en handel.

Politiechef Max Daniel heeft waarschijnlijk gelijk als hij stelt dat 80 procent van de teelt naar het buitenland gaat. Maar hij heeft ongelijk als hij dan meteen de conclusie trekt dat het reguleren van teelt en handel van de eigen coffeeshops zinloos is. Op de eerste plaats zou menig burgemeester een gat in de lucht springen als hij wordt bevrijd van 20 procent van de lastendruk bij de lokale politie. Maar nog veel belangrijker is dat we dan eens eindelijk kunnen aantonen dat regulering leidt tot én dalende misdaadcijfers én een betere volksgezondheid. Met die cijfers in de hand kunnen we Europa overtuigen van de waanzin van de war on drugs, een oorlog waarvan Joseph McNamara, Kofi Annan en Dries van Agt een tijdje geleden al zeiden: ‘De war on drugs veroorzaakt meer ellende dan de drugs zelf.’

Precies dat was de reden dat er in Maastricht in 2005 een akkoord is gesloten tussen de landelijke partijen en de gemeente om een proef te starten met regulering van de achterdeur. Ondertekenaars: Nebahat Albayrak (PvdA) – thans staatssecretaris van justitie (je zou dus zeggen: de touwtjes in handen) en Frans Weekers, nog altijd Kamerlid voor de VVD, maar in de hype rond Wilders teruggefloten door zijn partijleiding om nu vooral en alsjeblieft toch een rechtser geluid te laten horen.

Tocht

Als Kamerleden hun hart en hun verstand zouden volgen, was er morgen een meerderheid voor cannabisregulering. En zou overmorgen de eerste dag zijn van een lange – dat wel – tocht om Europa te overtuigen. Geen onmogelijke tocht, zie bijvoorbeeld het gedoogbeleid in Vlaanderen en Tsjechië. We zijn niet de enigen. En het zou bovendien ook niet de eerste keer zijn dat Nederland gidsland wordt in dossiers waar iedereen verder liever over zwijgt, maar de meerderheid uiteindelijk overtuigd raakt van de wetenschap dat goed regelen minder schade berokkent dan stiekem gedogen, of zinloos bestrijden.

Weten dat het gezonder kan, weten dat het veiliger kan, maar het toch niet doen omdat het slecht uit te leggen is aan ‘de kiezer’; dat is hypocriet. Dat is laf. Het lijkt – op de korte termijn – de kiezer te behagen, maar het draagt op de lange termijn weer een steentje bij aan het failliet van het politieke gezag.

_______________________________________________
Drugsbeleid mailing list
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
https://lists.tni.org/mailman/listinfo/drugsbeleid